Η γαλλική μόδα προστάζει eco-friendly

Η ώθηση στην επαναχρησιμοποίηση τοπικών υλικών και στη μείωση των απορριμμάτων αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου φαινομένου των Γάλλων επιχειρηματιών να προσφέρουν προϊόντα που κατασκευάζονται στην εγχώρια αγορά.

Ο Hubert Motte, τη La Vie est Belt το 2017 σε ηλικία 23 ετών. Η La Vie est Belt, η εταιρεία κλωστοϋφαντουργίας που ίδρυσε, χρησιμοποιεί λωρίδες από μεταχειρισμένα προϊόντα και ελαστικά ποδηλάτων τα οποία αφού πλυθούν, θα διατρηθούν για πόρπες και θα συναρμολογηθούν σε έξυπνες, ανθεκτικές ζώνες. Εκτός από ζώνες η εταιρεία χρησιμοποιεί και παλιά σεντόνια για να φτιάξει ανδρικά και γυναικεία εσώρουχα, και μάλιστα πουλάει ένα DIY kit για να φτιάξουν οι πελάτες τα δικά τους εσώρουχα.

Με τον τρόπο αυτό, ο Motte και η εταιρεία του βοηθούν να μετατραπεί η περιοχή Hauts-de-France σε μηχανή ανακύκλωσης υφασμάτων, σε μια εποχή που τόσο τα οικολογικά ρούχα όσο και τα κινήματα για την αγορά τοπικών προϊόντων αυξάνονται. Η προσπάθεια βασίζεται και στην τοπική ιστορία της Hauts-de-France, η οποία για πάνω από έναν αιώνα ήταν η υφαντουργική πρωτεύουσα της Γαλλίας.

Οι παραγωγοί κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων στο Hauts-de-France ηγούνται πλέον της χώρας στη δημιουργία φιλικών προς το περιβάλλον, τοπικών ενδυμάτων και αξεσουάρ. Η ελπίδα τους είναι να αναζωογονήσουν τις κοινότητες, να ενισχύσουν την τοπική οικονομία και να βοηθήσουν τους καταναλωτές να σκεφτούν διαφορετικά για το πώς ψωνίζουν.

Η κλωστοϋφαντουργία της Γαλλίας εντοπίζεται ήδη από τον 14ο αιώνα σε βόρειες πόλεις όπως το Tourcoing και το Roubaix, γνωστές κυρίως για την παραγωγή μαλλιού και δαντέλας. Αφού δέχτηκε πλήγμα μετά τον Πρώτο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η βιομηχανία άρχισε να ευημερεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, αποτελώντας τον μεγαλύτερο οικονομικό μοχλό για την περιοχή. Καθώς όμως οι επιχειρήσεις άρχισαν να αναθέτουν την παραγωγή σε εργοστάσια στο εξωτερικό, η βιομηχανία γνώρισε σταθερή πτώση μέχρι τη δεκαετία του 1960.

Η αυξανόμενη επιθυμία να γνωρίζει κανείς την προέλευση των ρούχων δεν αφορά μόνο τους ανερχόμενους και φαίνεται ότι δεν πρόκειται για μια περαστική τάση. Οι mainstream μάρκες αναζητούν τρόπους να κάνουν τις ετικέτες τους πιο φιλικές προς το περιβάλλον, καθώς και να παραδώσουν μέρος της παραγωγής στην περιοχή. Οι εθνικοί λιανοπωλητές με έδρα το Ρουμπέ όλο και περισσότερο δεσμεύονται για καλύτερες πρακτικές. Το ένδυμα Camaïeu στέλνει το σύνολο των μη πωληθέντων γυναικείων ρούχων του σε τοπικό εργαστήριο για να ανακυκλωθούν από γυναίκες που αντιμετωπίζουν την ανεργία, και η εταιρεία λιανικής πώλησης μόδας La Redoute δημιουργεί μια 100% φιλική προς το περιβάλλον ανδρική σειρά και στοχεύει να παράγει μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα έως το 2030.

Το eco-friendly ως τάση ζωής πλέον 
Η επόμενη γενιά σχεδιαστών της Γαλλίας φαίνεται ότι θα μεταφέρει την έννοια “made in France” και πέρα από τις τάσεις. Η ESMOD, μια ιδιωτική σχολή μόδας με παραρτήματα σε όλη τη Γαλλία, προκάλεσε πρόσφατα τους σπουδαστές να δημιουργήσουν μια φιλική προς το περιβάλλον σειρά ρούχων που θα παραχθεί από έναν τοπικό λιανοπωλητή.

Το Projet Resilience – ένα δίκτυο 60 παραγωγών κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων – συνεργάζεται με όσους αντιμετωπίζουν κοινωνική ή οικονομική περιθωριοποίηση από τον Μάρτιο του 2020 για να διδάξει βασικές γνώσεις ραπτικής. Το Atelier Agile έχει παρόμοιους στόχους, αλλά σε μικρότερη κλίμακα, σχεδιάζοντας να εκπαιδεύσει περίπου 30 άτομα από τον Ιανουάριο για να παράγουν μικρές σειρές ρούχων για νέες ετικέτες και συλλογές κάψουλας. Ενώ, το La Vie est Belt απασχολεί άτομα με αναπηρία, σε συνεργασία με την ομάδα κοινωνικής ένταξης AlterEos.

Φαίνεται πως η Γαλλία απομακρύνεται από τη γρήγορα μόδα και για ακόμα μια φορά θα διδάξει την τέχνη της μόδας!

Πηγή: csmonitor