Το νήμα της αλλαγής

Η καλλιτέχνις Τζο Χάμιλτον δημιουργεί το δικό της νήμα από ανακυκλωμένο πλαστικό, με το οποίο φτιάχνει ξεχωριστούς πίνακες που ασκούν κριτική στην καταστροφική σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον.

Η Σκωτσέζα καλλιτέχνις Τζο Χάμιλτον δημιουργεί υπέροχους πίνακες χρησιμοποιώντας το βελονάκι της. Τα εντυπωσιακά πολύχρωμα πορτρέτα της, είναι φτιαγμένα με ανακυκλωμένο νήμα και προσεκτικά ραμμένα, παίζουν με το χρώμα, τη γραμμή και την υφή, αμφισβητώντας τις παραδοσιακές μας αντιλήψεις για το βελονάκι, ως μορφή τέχνης.

Αναμφισβήτητα πρωτοπόρος στη σφαίρα της εικονιστικής τέχνης κροσέ, η Χάμιλτον χρησιμοποιεί τη δουλειά της για να σχολιάσει τα περίπλοκα ζητήματα που μαστίζουν την κοινωνία σήμερα, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην δυστυχώς γρήγορα κλιμακούμενη κλιματική κρίση. Το έργο της «Transitory Trespass», που παρουσιάστηκε τον περασμένο Νοέμβριο και ασκεί κριτική στην τεταμένη σχέση της ανθρωπότητας με το περιβάλλον και στον καταστροφικό αντίκτυπο που έχει αυτή στον πλανήτη μας.

“Death Star PDX,” 2018, Τζο Χάμιλτον. Photo Credits: John Clark

Το νήμα που χρησιμοποιεί, το οποίο ονομάζεται Plarn, είναι πλαστικό νήμα που κατασκευάζεται από πεταγμένα πλαστικά μιας χρήσης, όπως ανακυκλωμένες σακούλες για ψώνια και άλλα παρόμοια πλαστικά απορρίμματα. Η Χάμιλτον φτιάχνει το δικό της νήμα, κόβοντας τα χερούλια και το κάτω μέρος από τις πλαστικές σακούλες και στη συνέχεια τεμαχίζοντας τα σε θηλιές, οι οποίες έπειτα δένονται μεταξύ τους για να φτιάξουν διπλές κλωστές νήματος.

“Masked: Metamorphic,” 2021, Τζο Χάμιλτον. Photo Credits: John Clark

Μέχρι σήμερα έχει χρησιμοποιήσει σχεδόν τα πάντα, από σακούλες κατεψυγμένων τροφίμων έως και συσκευασίες από χαρτί υγείας, για να δημιουργήσει τα κατάλληλα υλικά για τα δημιουργήματά της με κροσέ. Η καλλιτέχνις δεσμεύτηκε πριν από χρόνια πως θα σταματήσει να αγοράζει καινούργια νήματα, λόγω της ρύπανσης που δημιουργείται κατά τη διαδικασία κατασκευής τους αλλά και εξαιτίας των αρνητικών επιπτώσεων που έχουν στο περιβάλλον. Αντίθετα, χρησιμοποιεί μόνο το δικό της νήμα και κάποιες φορές νήματα που μπορεί να βρει μεταχειρισμένα.

Αυτό προσθέτει μια άλλη διάσταση στη δουλειά της, η οποία ξεπερνά τον απλό σχολιασμό αυτών των ζητημάτων, καθώς γίνεται μέρος της λύσης.

«No Man’s Coverage», 2021, Τζο Χάμιλτον. Photo Credits: John Clark

«Θέλω να ελπίζω πως τα θέματα και τα υλικά θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να επανεξετάσουμε τη σχέση μας τόσο με τον τεχνητό, όσο και με τον φυσικό κόσμο, και ότι θα μπορέσουμε να αποσυρθούμε από το σημείο καμπής που πλησιάζει γρήγορα, όπου τα απερίσκεπτα ανθρωπογενή δημιουργήματα της προγραμματισμένης απαξίωσης θα εξαφανίσουν τον φυσικό κόσμο και εμάς, για τα καλά», δηλώνει η Χάμιλτον.

Πηγή: monopoli