Όταν η μόδα αγαπά το περιβάλλον

Σχεδιαστές από όλο τον κόσμο έχουν στραφεί σε πρωτότυπες μεθόδους μείωσης του περιβαλλοντικού τους αποτυπώματος – και κλήθηκαν να μιλήσουν στο συνέδριο για το κλίμα, στην Cop26 στη Γλασκόβη για τα εγχειρήματα και τα οράματά τους.

1.Bora Studio, Νεπάλ 

Το Bora Studio επαναχρησιμοποιεί σακούλες για την κατασκευή νέων ενδυμάτων. Φωτ: Bora Studio Νεπάλ

Η λέξη «Bora» στα νεπαλέζικα σημαίνει «σάκος από γιούτα». Αυτό ακριβώς το υλικό χρησιμοποιεί η σχεδιάστρια, Μίνα Γκουρούνγκ για να δημιουργήσει τις συλλογές της. Οι σάκοι από γιούτα είναι 100% βιοδιασπώμενοι και υπάρχουν σε κάθε σπίτι του Νεπάλ αφού είναι τρομερά χρήσιμοι για τη γεωργία.

Επί τρία χρόνια, η σχεδιάστρια συνεργάζεται με τοπικές κοινότητες αυτοχθόνων μέσω προγραμμάτων εκπαίδευσης στην φυτική βαφή και ενημερώνει για τα πλεονεκτήματα της μεθόδου και άλλων βιώσιμων επιλογών που μπορούν να κάνουν τα άτομα.

Η τοπική κοινότητα αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα εξαιτίας ενός επεκτατικού είδους υακίνθου που φυτρώνει στο νερό και το οποίο εξαπλώνεται στις γαίες της περιοχής που ζουν απειλώντας τα οικοσυστήματα των ποταμών. Το Bora Studio εκπαίδευσε τις γυναίκες να συλλέγουν το συγκεκριμένο άνθος και να το χρησιμοποιούν ως υλικό για να πλέκουν χαλιά, τσάντες και κουρτίνες. Επιπλέον, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως φυσικό λίπασμα για τα χωράφια.

2. Sindiso Khumalo, Νότια Αφρική

Κάθε έργο του Sindiso Kumalo από το Κέιπ Τάουν αφηγείται μια ιστορία. Φωτογραφία: Kumalo Kumalo: Sindiso Khumalo Νότια Αφρική

Η Σιντίσο Κουμάλο είναι σχεδιάστρια υφασμάτων με έδρα το Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής. Αντλώντας έμπνευση από τη μητέρα της που ήταν πολιτική ακτιβίστρια κατά την περίοδο του Απαρτχάιντ, η Κουμάλο επιθυμούσε να μεταφέρει στο brand της τις αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης. Τα ενδιαφέροντά της εστιάζονται στις αναπαραστάσεις των μαύρων γυναικών από την αυγή του 20ού αιώνα μέχρι τη δεκαετία του ’80, βάσει πινάκων της εποχής. Κάθε ρούχο λέει μια ιστορία για την Αφρική, τις γυναίκες και τη γυναικεία ενδυνάμωση.

Απασχολεί γυναίκες από μια ΜΚΟ με έδρα το Κέιπ Τάουν, την Ignite Dignity, που εργάζεται με στόχο την επανένταξη γυναικών που είχαν πέσει θύματα εμπορίας ανθρώπων και είχαν εργαστεί σε συνθήκες εκμετάλλευσης. Η εταιρεία συνεργάζεται επίσης με ένα εργαστήριο της Μπουρκίνα Φάσο όπου παράγονται χειροποίητα υφάσματα από κάνναβη, ανακυκλωμένο και οργανικό βαμβάκι και ανακυκλωμένα απορρίμματα.

3.Garcia Bello, Αργεντινή

Τα σχέδια του Garcio Bello περιλαμβάνουν μοτίβα μηδενικών αποβλήτων. Φωτογραφία: Garcia Bello Αργεντινή

Το Garcia Bello γεννήθηκε στην επαρχία Τιέρα ντελ Φουέγκο, της νότιας Αργεντινής, από την Τζουλιάνα Γκαρσία Μπέλο. Η εταιρεία εστιάζει σε μεθόδους ανακύκλωσης και ανακατασκευής, χρησιμοποιεί υλικά που έχουν πλέον περιπέσει σε αχρηστία, αποφόρια που λαμβάνει από δωρεές και παλιά, πεταμένα ρούχα συνδυασμένα με βιοδιασπώμενο βαμβάκι για να δημιουργήσει τις συλλογές της που παράγονται στην Αργεντινή.

Συνολικά χρησιμοποιεί δύο είδη υφασμάτων που προκύπτουν από no-waste πρακτικές για τη δημιουργία των μοτίβων της, πράγμα που της επιτρέπει να χρησιμοποιεί μεταχειρισμένα ρούχα ως πρώτη ύλη και να αξιοποιεί στο μέγιστο τα κομμάτια υφασμάτων που λαμβάνει.

Η μάρκα εργάζεται σε ένα «ανθρώπινο και όχι βιαστικό χρονικό πλαίσιο», όπως το περιγράφει και παράγει μικρό αριθμό προϊόντων.

4. Rahemur Rahman, Μπαγκλαντές

Οι φυσικές βαφές και οι παραδοσιακές τεχνικές ξυλογραφίας χαρακτηρίζουν το έργο του Rahemur Rahman. Φωτογραφία: Ραχμάμ Ραχμάν: Rahemur Rahman Μπαγκλαντές

Ο Ραχμάν χρησιμοποιεί μοναδικές μεθόδους και εργάζεται αποκλειστικά με υφάσματα αποτελούμενα από φυσικές ίνες και βαμμένα με φυτικές βαφές με μια παραδοσιακή τεχνική του Μπαγκλαντές που ονομάζεται «Κέρωμα και αντίσταση».

Εστιάζει στον «θάνατο του ρούχου» – δηλαδή κάθε σχεδιαστική απόφαση στηρίζεται στον τρόπο με τον οποίο το ύφασμα θα αποσυντεθεί μέσα στο χώμα, όταν πια πεταχτεί. Όλα αυτά τα φυσικά υλικά αποσυντίθενται μέσα σε 10 με 20 χρόνια και μετατρέπονται εκ νέου σε χώμα. Κάθε ρούχο που παράγει η εταιρεία έχει κρυμμένο μέσα του και έναν σπόρο, προκειμένου όταν το ρούχο «πεθάνει», ένα δέντρο να γεννηθεί.

Αντλώντας έμπνευση από υφάσματα σε μουσεία της Βρετανίας από την προ-αποικιακή περίοδο της Δυτικής Βεγγάλης, η εταιρεία εστιάζει στην από-αποικιοποίηση της τεχνικής της υπο-ηπείρου μέσα από τη μόδα και τις υφές, σε συνεργασία με νέους ανθρώπους από περιθωριοποιημένα περιβάλλοντα και με τελικό αποδέκτη γκαλερί και εκθέσεις σε όλη τη Βρετανία.

5.Toton, Ινδονησία

Η μάρκα Toton με έδρα την Τζακάρτα δεσμεύεται να συνεργάζεται με τοπικούς τεχνίτες και εργοστάσια. Φωτογραφία: Toton: Toton Τζακάρτα Ινδονησία

Η εταιρεία Toton, με έδρα την Τζακάρτα, ιδρύθηκε το 2012 από τον απόφοιτο της σχολής Parsons, Τότον Τζανουάρ και τον συνέταιρό του, Χάργιο Μπαλιτάρ.

Αντλώντας από την πλούσια ινδονησιακή κουλτούρα, φύση και πολιτιστική κληρονομιά, η εταιρεία έχει δεσμευτεί στη συνεργασία με τοπικούς τεχνίτες και εργοστάσια με στόχο τη διατήρηση παραδοσιακών τεχνικών που περνούν από γενιά σε γενιά, και οι οποίες μειώνουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των εργοστασίων και της αλόγιστης χρήσης και απόρριψης χημικών.

Το 2017, η εταιρεία ξεκίνησε να αξιοποιεί ανακυκλωμένο ντένιμ για να δημιουργήσει μια συλλογή αποτελούμενη αποκλειστικά από υλικά από τα σπίτια και το studio τους. Η Toton δουλεύει αποκλειστικά με ανακυκλωμένα υλικά για κάθε δημιουργία από ντένιμ σε κάθε συλλογή, χρησιμοποιώντας κατά μέσο όρο περίπου 150 με 200 κυβικά μέτρα ντένιμ από απορρίμματα κάθε μήνα.

Με πληροφορίες από τον Guardian