Ένας ήρωας του βυθού στην Τοσκάνη

Ο ψαράς Paolo Fanciulli κατάφερε να δημιούργησει ένα υποβρύχιο μουσείο που προστατεύει το βυθό από την καταστρφική αλιεία.

Ο Paolo Fanciulli είναι ένας ψαράς από το Talamone της Τοσκάνης, που για χρόνια δίνει τη δική του μάχη για την εξάλειψη της αλιείας με μηχανότρατα κοντά στις ακτές, μια απαγορευμένη πρακτική που καταστρέφει το βυθό και το οικοσύστημα της περιοχής. Τα δίχτυα βαρύνονται με βαριές αλυσίδες για να σύρονται στο βυθό της θάλασσας, όπου ξεριζώνουν όλη την ποσειδωνία, το θαλάσσιο γρασίδι δηλαδή, που είναι βασικό στοιχείο του μεσογειακού οικοσυστήματος, επειδή εκεί γεννούν τα αυγά τους η τσιπούρα, οι αστακοί και οι κόκκινες γόπες.

Ο Fanciulli έχει μια ακτιβιστική δράση χρόνων πλέον στην περιοχή, πράγμα το οποίο του έχει επιφέρει πολλούς φίλους και συνεργάτες αλλά και αρκετούς επικίνδυνους εχθρούς που επωφελούνται από τις καταστροφικές δραστηριότητες. Το 2006, η κυβέρνηση της Τοσκάνης έριξε τσιμεντόλιθους στη θάλασσα σε μια προσπάθεια να διαταράξει τις μηχανότρατες, πράγμα το οποίο όμως δεν είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα καθώς το μόνο που κατάφερε ήταν να δίχτυα να σέρνονται ανάμεσα στους τσιμεντόλιθους που βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους.

Paolo Fanciulli, Τοσκάνη. Φωτ: Marta Clinco

Έργα τέχνης στον βυθό

Ο ίδιος ζήτησε από ένα λατομείο στην κοντινή Carrara να του δωρίσει δύο μαρμάρινους όγκους που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για να φτιάξει γλυπτά. Αφού κατάφερε να επικοινωνήσει με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως ο Giorgio Butini, ο Massimo Lippi, η Beverly Pepper και η Emily Young είχε πλέον στη διάθεσή του φιλοτεχνημένα γλυπτά από μάρμαρο φτιαγμένα ειδικά για το βυθό.

Τα υποβρύχια γλυπτά δημιουργούν τόσο ένα φυσικό εμπόδιο για τα δίχτυα όσο και ένα μοναδικό υποβρύχιο μουσείο. Τα γλυπτά είναι τοποθετημένα σε κύκλο, σε απόσταση 4 μέτρων μεταξύ τους, με έναν οβελίξ στο κέντρο, σκαλισμένο από τον Ιταλό καλλιτέχνη Μάσιμο Καταλάνι. Η Emily Young παρείχε τέσσερα γλυπτά, το καθένα βάρους 12 τόνων, τα οποία αποκαλεί “φύλακες”- ενώ, σε κοντινή απόσταση βρίσκεται μια γοργόνα της νεαρής καλλιτέχνιδας Aurora Vantaggiato. Ο Lippi συνεισέφερε 17 γλυπτά που αντιπροσωπεύουν τις contrade, ή μεσαιωνικές συνοικίες της Σιένα.

Το γλυπτό “Acqua” του Giorgio Butini, σκαλισμένο από μάρμαρο Carrara, που βρίσκεται κάτω από το νερό στα ανοικτά των ακτών της Τοσκάνης. Φωτ: Giovanni Cipriano/New York Times/Redux/eyevine

Το “μουσείο” βρίσκεται κατά μήκος του τμήματος Argentario της ακτής της Τοσκάνης, το οποίο μαστίζεται από την αλιεία με μηχανότρατα, και είναι ανοιχτό σε όποιον επιθυμεί να το επισκεφθεί. Όλα δείχνουν πως το εγχείρημα του μουσείου φαίνεται να έχει καλά αποτελέσματα. Ενώ πριν από 10 χρόνια η ποσειδωνία εξαφανιζόταν, τώρα ξαναβγαίνει.

Τα πλάσματα της θάλασσας βρίσκουν καταφύγιο στα γλυπτά Talamone. Φωτ: Marta Clinco

Η θαλάσσια ζωή όλων των ειδών φαίνεται να επιστρέφει. Φύκια καλύπτουν τα αγάλματα και αστακοί έχουν εγκατασταθεί σε κοντινή απόσταση. Το Talamone είναι κέντρο αποκατάστασης χελωνών – μέρος του προγράμματος Tartalife – και έχουν παρατηρηθεί περισσότερες χελώνες, καθώς και δελφίνια.

Πηγή: theguardian