Με τους αλιευτικούς στόλους δεμένους λόγω του COVID-19, η θαλάσσια ζωή έχει την ευκαιρία να ανακάμψει!

Η πτώση της παγκόσμιας ζήτησης για ψάρια και θαλασσινά ως αποτέλεσμα της πανδημίας, είναι πιθανό να δημιουργήσει μια επίδραση παρόμοια με τη διακοπή της εμπορικής αλιείας κατά τη διάρκεια των δύο παγκόσμιων πολέμων, όπου η αδράνεια των στόλων οδήγησε στην ανάκαμψη των ιχθυαποθεμάτων!..

Το κλείσιμο εστιατορίων και ξενοδοχείων που είναι οι κύριοι αγοραστές ψαριών και θαλασσινών, καθώς και οι δυσκολίες διατήρησης της κοινωνικής απόστασης μεταξύ των πληρωμάτων στη θάλασσα, έχουν προκαλέσει τη δέσμευση εκατοντάδων αλιευτικών σκαφών σε λιμάνια σε όλο τον κόσμο.

Η επιδημία COVID-19 έχει αποδεκατίσει το εμπόριο εστιατορίων και έχει καταστρέψει τις αλυσίδες εφοδιασμού τροφίμων. Στην Ασία, όπου βρίσκονται μερικές από τις μεγαλύτερες αγορές θαλασσινών και ψαριών στον κόσμο, η ζήτηση και οι τιμές έχουν καταρρεύσει. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στην Ευρώπη, συγκεκριμένα στην Ισπανία που διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τα μισά από τα πλοία της να παραμένουν στο λιμάνι.

Ευκαιρία δράσης για τους επιστήμονες
Παράλληλα, η αδράνεια της αλιείας, έδωσε την ευκαιρία στους επιστήμονες να ξεκινήσουν τη διερεύνηση των επιπτώσεων που θα έχει αυτή η αλλαγή στη θαλάσσια ζωή. Όπως παρατήρησαν, τα lockdown είναι πιθανό να ευνοήσουν την ανάκαμψη ειδών στη Μεσόγειο που αναπαράγονται μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου και στον Ατλαντικό, που αναπαράγονται μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου. Ο αντίκτυπος θα φανεί στα επόμενα δύο χρόνια, αν και εικάζουν πως θα είναι λιγότερο δραματικός από την ανάκαμψη μετά τους παγκόσμιους πολέμους, οι οποίοι σταμάτησαν την αλιεία για τρία έως πέντε χρόνια.

Και ενώ τα στοιχεία για ανάκαμψη στη θαλάσσια ζωή εξακολουθούν να είναι αδημοσίευτα, έχουν σημειωθεί αυξήσεις στην παρουσία θηλαστικών όπως φάλαινες, δελφίνια και φώκιες σε περιοχές όπου δεν είχαν δει εδώ και δεκαετίες!

Παρόλα αυτά, όπως παρατηρούν οι επιστήμονες, η ανάκτηση της ποικιλομορφίας και των αριθμών των ψαριών, είναι μια πολύ αργή διαδικασία και όπως δείχνει η εμπειρία τους, η πλήρης ανάκαμψή τους μπορεί να διαρκέσει έως και 20 χρόνια!

Πηγή: japantimes.co.jp