Οι κλειστές μηχανές του γκαζόν σώζουν τις μέλισσες

Το κίνημα “No Mow May” (Μην Κουρεύετε το Γκαζόν τον Μάιο) στοχεύει στο να βοηθήσει τη μετατροπή του κλασικού γκαζόν των κήπων σε ένα οικολογικό βιότοπο!

Οι αριθμοί των μελισσών μειώνονται συνεχώς με τρομακτικό ρυθμό. Στη βόρεια Αμερική, σχεδόν ένα στα τέσσερα γηγενή είδη μελισσών κινδυνεύει, λόγω της καταστροφής των οικοσυστημάτων, της χρήσης φυτοφαρμάκων, της κλιματικής αλλαγής και της αστικοποίησης.

Στο Άπλτον του Ουισκόνσιν οι αρχές ζητούν από τους κατοίκους να κλειδώσουν στις ντουλάπες τους τις χλοοκοπτικές μηχανές όλο τον Μάιο. Πέρσι αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα φυτά που συχνά χαρακτηρίζονται «ζιζάνια» να ανθίσουν – βιολέτες, τριφύλλια, πικραλίδες. Τα ζιζάνια στο γκαζόν μπορούν να προσφέρουν άφθονη τροφή στις μέλισσες που πιάνουν δουλειά με την έλευση της άνοιξης.

Το Άπλτον έγινε η πρώτη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες που υιοθέτησε το No Mow May, με τις οικογένειες 435 σπιτιών να εγγράφονται στο εθελοντικό πρόγραμμα. Οι χλοοτάπητες που παρέμεναν αφρόντιστποι για τα ανθρώπινα δεδομένα, φιλοξενούσαν πενταπλάσιο αριθμό μελισσών από τις κουρεμένες αυλές, και τριπλάσια είδη μελισσών από ό,τι τα κουρεμένα πάρκα. Έτσι, ζήτησαν και από άλλες κοινότητες να συμμετάσχουν.

Μέσα στο 2021, δώδεκα περιοχές του Ουισκόνσιν είχαν υιοθετήσει το No Mow May κι ύστερα η ιδέα εξαπλώθηκε σε κοινότητες στην Αϊόβα, τη Μινεσότα, το Ιλινόις και τη Μοντάνα. Πρόσφατα, το Συμβούλιο του Άπλτον ψήφισε για υπέρ της μονιμοποίησης του πρότζεκτ, ώστε να εφαρμόζεται κάθε Μάιο.

Ένα απειλούμενο είδος μικρών μελισσών, των οποίων οι φυσικές περιοχές συρρικνώνονταν ραγδαία από τη δεκαετία του 1990, εντοπίστηκαν για πρώτη φορά σε ένα σπίτι στο κέντρο του Άπλτον πέρυσι. Όμως οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η πρωτοβουλία αυτή είναι μόνο ένα σημείο αφετηρίας για τη διάσωση των μελισσών.

Πηγή: New York Times