Ο φωτογραφικός φακός ως ‘’αυτόπτης μάρτυρας’’ της ρύπανσης από τα πλαστικά

Σε έναν κόσμο στενά συνδεδεμένο με το φιλμ, τα ειδικά εφέ και την εικονική πραγματικότητα, εξακολουθεί να υπάρχει κάτι ισχυρό στον αντίκτυπο μιας ακίνητης εικόνας.

Η ιστορία που ενσαρκώνεται σε μια και μόνο φωτογραφία, μια στιγμή που παγώνει στο χρόνο, είναι μια μοναδική εμπειρία. Δες παρακάτω μια μοναδική συλλογή.

Η διείσδυση των πλαστικών στη φύση είναι μια από τις βασικές ανησυχίες της κλιματικής αλλαγής. Το “Sewage Surfer” του Justin Hofman αποτελεί μια έντονη υπενθύμιση αυτής της ευρείας επίδρασης και ιδιαίτερα στους μικρότερους κατοίκους των ωκεανών. Εδώ, ο συνειρμός του ιππόκαμπου που αρπάζει μια μπατονέτα κάνει το θέαμα αυτό τόσο αξιομνημόνευτο όσο και ενοχλητικό.

Από την περιβαλλοντική καταστροφή έως την ανθρώπινη σκληρότητα, ορισμένες εικόνες μπορούν μόνο να σοκάρουν και να προκαλέσουν οργή. Η απελπιστική κατάσταση αυτής της φυλακισμένης ηλιακής αρκούδας, στο “Witness” της Emily Garthwaite από έναν ζωολογικό κήπο της Ινδονησίας. Οι ηλιακές αρκούδες, οι σπανιότερες αρκούδες στον κόσμο, συνήθως πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης για τη χολή και τη χοληδόχο κύστη τους.

Το “Saved by Compassion” του Adrian Steirn δίνει αχτίδες ελπίδας για ένα πιο στοργικό μέλλον. Ανακάμπτοντας μετά την κατάσχεσή του από λαθροθήρες, ο παγκολίνος που παρουσιάζεται σε αυτό το εντυπωσιακό πορτρέτο είναι ένας από τους τυχερούς. Παρά την παγκόσμια απαγόρευση του εμπορίου τους, τα παγκολίνια συνεχίζουν να είναι το θηλαστικό που διακινείται περισσότερο στον κόσμο, καθώς πωλούνται για το κρέας και τα λέπια τους.

Ο Morgan Heim βρήκε αυτό το νεκρό  μαύρο ελάφι. Του έφερε λουλούδια και δημιούργησε ένα νεκρικό στεφάνι γύρω του ως μνημείο στην άκρη του δρόμου. Τα ζώα που υφίστανται οδικό τραύμα θεωρούνται ως ένα ατυχές υποπροϊόν της πολυάσχολης ζωής μας, όμως αν οδηγούσαμε λίγο πιο αργά θα μπορούσαμε να σταματήσουμε αυτή την άσκοπη σφαγή και να σώσουμε ζωές.

Χρησιμοποιώντας χιούμορ και έκπληξη, το “City Fisher” του Felix Heintzenberg, μας δίνει μια πιο θετική ιστορία για το πώς μπορούμε να ζήσουμε μαζί με την άγρια φύση. Αυτή η αστική σκηνή δείχνει πώς η καλύτερη επεξεργασία του νερού και οι απαγορεύσεις των ρύπων σε ορισμένες πόλεις, μπορούν να βοηθήσουν τους παπαγάλους των αστικών κέντρων να επιβιώσουν.

Το Blood Thirsty του Thomas P Peschak αποτυπώνει μια σπάνια παρατηρούμενη και συναρπαστική συμπεριφορά. Γνωστοί ως σπίνοι-βαμπίρ, αυτοί οι σπίνοι με το αιχμηρό ράμφος τρέφονται κανονικά με σπόρους και έντομα, αλλά λόγω έλλειψης τροφής στο νησί Wolf, ένα απομακρυσμένο μέρος των νησιών Γκαλαπάγκος, για να συμπληρώσουν τη διατροφή τους, οι σπίνοι-βαμπίρ έχουν εξελιχθεί στο να θρέφονται με το αίμα άλλων ζώων.

Tο “The Ice Monster” του Laurent Ballesta αποκαλύπτει κρυμμένους κόσμους. Μια εικόνα που αποτυπώνεται με μεγάλη επιμέλεια και δυσκολία, τα λαμπερά φώτα, το ανθρώπινο περίγραμμα και τα περιγράμματα του πάγου είναι μια πανδαισία για τα μάτια.

Πηγή: weforum