Τα ξεχωριστά θηλαστικά των ελληνικών θαλασσών

Η Greenpeace συστήνει μερικά από τα πιο όμορφα θαλάσσια θηλαστικά στον κόσμο που φιλοξενούνται στις ελληνικές θάλασσες.

Φάλαινα φυσητήρας

Είναι ένα από τα πιο μεγάλα θαλάσσια θηλαστικά της Ελλάδας, με χαρακτηριστικό μεγάλο κεφάλι, και μάλιστα με τον μεγαλύτερο εγκέφαλο στον κόσμο. Ζει σε μεγάλα βάθη και αντέχει κάτω από το νερό περισσότερο από 1 ώρα. Ζει σε ομάδες 8-12 ατόμων, και μάλιστα οι θηλυκοί φυσητήρες βοηθούν ο ένας τον άλλον στη γέννα και την ανατροφή των νεογνών, κάνοντας ακόμα και babysitting.

Στην Ελλάδα ζούν στην Ελληνική Τάφρο (από τα Δυτικά των Ιονίων ως τα νότια της Κρήτης και τα νοτιοανατολικά της Ρόδου) και σε μεγάλα βάθη του Αιγαίου Πελάγους.

Πτεροφάλαινα

Πρόκειται για τη φάλαινα με τις πτυχώσεις στον λαιμό και τη διχρωμία: πιο σκούρα στη ράχη και πιο ανοιχτόχρωμη στην κοιλιά. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κητώδες του κόσμου και το ταχύτερο είδος φάλαινας παγκοσμίως, και φυσικά το μεγαλύτερο κητώδες στα νερά της Ελλάδας και της Μεσογείου.

Στην Ελλάδα, μπορούμε να τη συναντήσουμε στο ανοιχτό πέλαγος του Ιονίου σε μικρές ομάδες. Μάλιστα, με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, οι μεσογειακοί πληθυσμοί της πτεροφάλαινας δεν μεταναστεύουν, όπως κάνουν άλλοι πληθυσμοί τους ανά τον κόσμο.

Ζιφιός

Ο ζιφιός είναι ένα κητώδες που του αρέσουν τα βαθιά νερά και μπορεί να καταδυθεί ακόμα και για 80 λεπτά. Είναι δύσκολο να γίνει ορατός λοιπόν, γι’ αυτό και δεν υπάρχουν πολλές καταγραφές του. Ζει στην Ελληνική Τάφρο (από το Ιόνιο ως τη Ρόδο) και όταν καταδύεται φτάνει πολύ βαθιά, ακόμα και περισσότερο από 2.000 μέτρα.  Το είδος αυτό είναι εξαιρετικά ευαίσθητη στην ανθρωπογενή θαλάσσια ηχορύπανση. Στο Ιόνιο, έχουν ήδη υπάρξει αρκετοί μαζικοί εκβρασμοί ζιφιών εξαιτίας ασκήσεων με σόναρ.

Σταχτοδέλφινο

Είναι το μεγαλύτερο δελφίνι στην Ελλάδα και είναι γκρι, αλλά με αυτές τις ιδιαίτερες άσπρες γρατζουνιές στο σώμα του, οι οποίες μένουν για πάντα. Έχει μεγάλο πτερύγιο και κάποιοι μπορεί να το μπερδέψουν με καρχαρία. Είναι από τα πιο σπάνια είδη και ζει σε μικρές ομάδες στο Αιγαίο αλλά και στην περιοχή ανοιχτά των Κυθήρων και τη νοτιοδυτική Κρήτη.

Η κοινή απειλή 

Μία όμως από τις πιο σημαντικές απειλές για αυτά τα μοναδικά είδη είναι η ανθρωπογενής θαλάσσια ηχορύπανση, που τα εμποδίζει να βρουν τροφή και τα αποπροσανατολίζει. Αυτή τη στιγμή, γίνονται σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο, ενώ πρόσφατα ολοκληρώθηκαν αντίστοιχες έρευνες και στον Κυπαρισσιακό Κόλπο.

Αυτές οι ηχητικές «βόμβες» είναι εξαντλητικοί υπέρηχοι που έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στα θαλάσσια είδη. Όπως είδαμε να συμβαίνει τώρα στο Ιόνιο, οι «βόμβες ήχου» γίνονται κάθε 12 δευτερόλεπτα, δηλαδή 5 εκρήξεις το λεπτό, 300 εκρήξεις κάθε ώρα!

Όλη αυτή η διαδικασία κρύβει πολύ μεγάλους κινδύνους για τα θαλάσσια θηλαστικά. Μάλιστα, επειδή ο ήχος στο νερό ταξιδεύει πολύ μακρύτερα απ’ ό,τι στον αέρα, φτάνοντας σε πολύ μεγάλες αποστάσεις, οι “βόμβες” αυτές είναι πιθανόν να βάλουν σε κίνδυνο θαλάσσια είδη χιλιόμετρα πιο μακριά.

Με πληροφορίες από τη lifo