Ψάρια εθισμένα στη μεθαμφεταμίνη

Περίπου 269 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως κάνουν χρήση ναρκωτικών κάθε χρόνο. Οι υπόνομοι κατακλύζονται από ναρκωτικά που αποβάλλονται από τον οργανισμό, μαζί με τα διασπασμένα χημικά συστατικά που έχουν παρόμοιες επιδράσεις με τα ίδια τα ναρκωτικά.

Οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων δεν μπορούν να τα φιλτράρουν επαρκώς καθώς δεν σχεδιάστηκαν ποτέ γι’ αυτό. Πολλά λύματα καταλήγουν ανεπεξέργαστα σε ποτάμια και παράκτια ύδατα. Μόλις βρεθούν στο περιβάλλον, τα φάρμακα και τα υποπροϊόντα τους μπορούν να επηρεάσουν την άγρια ζωή. Σε μια πρόσφατη μελέτη διερευνήθηκε πώς η μεθαμφεταμίνη – ένα διεγερτικό με αυξανόμενο αριθμό χρηστών παγκοσμίως – μπορεί να επηρεάζει την άγρια πέστροφα.

Εξέτασαν κατά πόσον οι συγκεντρώσεις μεθαμφεταμίνης και της αμφεταμίνης, θα μπορούσαν να ανιχνευθούν στους εγκεφάλους των πέστροφων και κατά πόσον οι συγκεντρώσεις αυτές ήταν αρκετές για να προκαλέσουν εθισμό στα ζώα.

Το πείραμα:

Οι πέστροφες εκτέθηκαν στο φάρμακο σε μεγάλες δεξαμενές επί οκτώ εβδομάδες και στη συνέχεια τέθηκαν σε κατάσταση στέρησης, με “ψυχρή αποχή” σε δεξαμενές χωρίς φάρμακα για δέκα ημέρες.

Tα αποτελέσματα:

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια της περιόδου στέρησης, οι πέστροφες που είχαν εκτεθεί στη μεθαμφεταμίνη κινούνταν λιγότερο. Αυτό ερμηνεύθηκε ως ένδειξη άγχους ή στρες – τυπικά σημάδια στέρησης του φαρμάκου στους ανθρώπους.

Eπίσης, παρατήρησαν ότι η χημεία του εγκεφάλου των εκτεθειμένων στην μεθαμφεταμίνη ψαριών διέφερε από τα μη εκτεθειμένα. Οι συγκεκριμένοι δείκτες του εγκεφάλου ακόμα και μετά από 10 ημέρες στέρησης εξακολουθούσαν να είναι παρόντες. Αυτό υποδηλώνει ότι η έκθεση στη μεθαμφεταμίνη θα μπορούσε να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις, παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στους ανθρώπους.

Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του εθισμού στα ναρκωτικά είναι και η απώλεια ενδιαφέροντος για άλλες δραστηριότητες – ακόμη και για το φαγητό ή η αναπαραγωγή. Είναι πιθανό, λοιπόν, τα ψάρια να αρχίσουν να αλλάζουν τη φυσική τους συμπεριφορά, προκαλώντας προβλήματα στη σίτιση, την αναπαραγωγή και, τελικά, την επιβίωσή τους.

Η έκθεση σε φάρμακα δεν επηρεάζει μόνο τα ίδια τα ψάρια, αλλά και τους απογόνους τους. Στα ψάρια, ο εθισμός μπορεί να κληρονομηθεί για πολλές γενιές. Αυτό θα μπορούσε να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στα οικοσυστήματα, ακόμη και αν το πρόβλημα διορθωθεί τώρα.

 

πηγή: www.theconversation.com