Η λιμοκτονία απειλεί το ήμισυ του πληθυσμού της Ζιμπάμπουε και αυτό οφείλεται στους ανθρώπους!

Άλλη μια χώρα της νοτιοανατολικής Αφρικής, πλήττεται σοβαρά τα τελευταία χρόνια από την ξηρασία. Με το φαινόμενο να γίνεται όλο και πιο συχνό, το 90% των παιδιών ηλικίας μεταξύ 6 μηνών και 2 ετών, χρήζουν άμεσης επισιτιστικής βοήθειας!

Στο δραματικό αυτό ποσοστό έρχονται να προστεθούν περισσότεροι από 7.7 εκατ. άνθρωποι στη χώρα που αντιμετωπίζουν έντονο πρόβλημα πείνας.

Οι επιπτώσεις της ξηρασίας
Οι συχνές ξηρασίες των τελευταίων ετών έχουν ως αποτέλεσμα την καταστροφή της γεωργικής παραγωγής στη χώρα, προκαλώντας πτώση της συγκομιδής αραβοσίτου -του πλέον βασικού συστατικού διατροφής- σε ποσοστό μεγαλύτερο του 50% το 2019, συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά.

Η “ανθρωπογενής” πείνα
Η οικονομική δυσλειτουργία, οι πολιτικές αποτυχίες και η γενικευμένη φτώχεια στη Ζιμπάμπουε, είναι τα τρία βασικά αίτια επιδείνωσης της συνεχιζόμενης περιβαλλοντικής καταστροφής που συντελείται στη χώρα. Μάλιστα, με αφορμή αυτά τα δεδομένα, ο ειδικός εισηγητής των Ηνωμένων Εθνών για το δικαίωμα στην τροφή, εισήγαγε ένα νέο όρο, την “ανθρωπογενή πείνα”. Με άλλα λόγια, τη λιμοκτονία η οποία δεν οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο περιβάλλον, αλλά κατά κάποιο τρόπο είναι “κατασκευασμένη” από τους ανθρώπους με βάση τις επιλογές και τους χειρισμούς τους (man-made starvation).

Προτεινόμενα μέτρα για την επίλυση του προβλήματος
Μέχρι τον ερχόμενο Ιούνιο, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα ζητάει 239 εκατ. δολάρια, ως βοήθεια έκτακτης ανάγκης για την χρηματοδότηση διάφορων προγραμμάτων. Ο οργανισμός σκοπεύει να διπλασιάσει τους επόμενους μήνες τις προσπάθειές του, ώστε να βοηθήσει 4.1 εκατ. ανθρώπους κυρίως με την παροχή τροφίμων. Επιπλέον, ο ΟΗΕ παροτρύνει την κυβέρνηση της Ζιμπάμπουε να ακολουθήσει πολιτικές, που θα αποτρέψουν μελλοντικές κρίσεις στον τομέα των τροφίμων.

Οι προσπάθειες για το μέλλον
Εκτός από την άμεση επισιτιστική βοήθεια που συντελείται από το ΠΕΠ, γίνεται επιπλέον προσπάθεια να δημιουργηθούν οι συνθήκες που θα επιτρέψουν στους ανθρώπους να γίνουν διατροφικά ανεξάρτητοι. Στις προσπάθειες περιλαμβάνεται η επανεισαγωγή ανθεκτικών και θρεπτικών τοπικών καλλιεργειών, οι οποίες είχαν αντικατασταθεί από τον αραβόσιτο, η βελτίωση της πρόσβασης στις αποταμιεύσεις και η ενίσχυση των υποδομών.

Πηγή: globalcitizen.org